Wiosna to czas, kiedy ziemia sama prosi o nowe życie. My postanowiliśmy jej odpowiedzieć – łopatą w dłoni i sadzonką gotową do drogi w głąb gleby. W Potarzycy, na terenie Szkoły Podstawowej przy ul. Wyzwolenia 65, wspólnie posadziliśmy 200 drzew. Nie gdzieś w odległym lesie, nie na bezkształtnym nieużytku – ale tu, gdzie codziennie chodzą dzieci. Tam, gdzie za kilka lat będzie cień, szum liści i kawałek natury, który uczniowie będą mogli nazwać swoim.
Bo właśnie o to chodzi w takich akcjach. Żeby drzewo nie było abstrakcją, punktem w raporcie czy statystyką na plakacie. Żeby było czymś, co się posadza własnymi rękami, obok kogoś, kogo się zna – i co potem rośnie razem z tobą.
200 sadzonek, jedno szkolne podwórko
Na 350 metrach kwadratowych szkolnego terenu wylądowało 150 lip drobnolistnych i 50 grabów pospolitych. To wybór nieprzypadkowy. Lipa drobnolistna to jedno z najpiękniejszych i najważniejszych polskich drzew – latem pachnie tak intensywnie, że nie sposób jej zignorować, a jej kwiaty są bezcenne dla owadów zapylających. Grab pospolity z kolei to drzewo twarde, odporne i długowieczne – idealne jako element zieleni w miejscach, które mają służyć kolejnym pokoleniom uczniów.
Nasadzenia objęły powierzchnię 350 m², co w przeliczeniu na jedno drzewo daje każdej sadzonce przestrzeń, której potrzebuje, żeby naprawdę się rozwinąć. To nie jest sadzenie dla galerii – to sadzenie z myślą o tym, żeby drzewa przeżyły i rosły przez dziesięciolecia.
Wolontariusze z Paula Ingredients – zaangażowanie w praktyce
Na miejscu pojawili się pracownicy firmy Paula Ingredients, którzy od godziny 10:00 wzięli się za robotę ramię w ramię z uczniami dwóch klas. Wolontariat pracowniczy ma sens wtedy, gdy ludzie przychodzą z autentyczną chęcią – i właśnie tak było w Potarzycy. Część ekipy wzięła łopaty i razem z dziećmi sadzić, część dokumentowała całe wydarzenie, dbając o to, żeby ten wyjątkowy dzień pozostał nie tylko w pamięci uczestników, ale i na zdjęciach.
Wolontariat pracowniczy to coś więcej niż sadzenie drzew. To wyjście z biura do świata, kontakt z naturą i – być może przede wszystkim – spotkanie z ludźmi spoza własnej codzienności. Z uczniami, którzy patrzą na taką akcję oczami pełnymi ciekawości. Z drzewem, które za kilkanaście lat będzie dawało cień komuś, kto dziś jeszcze nie chodzi do szkoły.
Uczniowie jako gospodarze
Dwie klasy uczniów Szkoły Podstawowej w Potarzycy tego dnia nie siedziały w ławkach. Były na zewnątrz, z rękami w ziemi, i sadziły drzewa na własnym szkolnym terenie. To doświadczenie, które zostaje – nie jako abstrakcyjna lekcja o klimacie, ale jako konkretny moment: byłem tu, posadziłem to drzewo, ono tu rośnie.
Edukacja ekologiczna działa najlepiej wtedy, gdy nie jest tylko teorią. Kiedy dziecko wie, że lipa, która rośnie przy płocie szkoły, stoi tam dlatego, że ono ją posadziło – to ma zupełnie inny stosunek do przyrody. I to jest coś, czego żaden podręcznik nie zastąpi.
Dlaczego to ważne?
Każde posadzone drzewo to inwestycja, której efekty zobaczymy za kilka, kilkanaście, a nawet kilkadziesiąt lat. Lipa drobnolistna przy szkole w Potarzycy będzie wspierać lokalne owady zapylające, poprawiać jakość powietrza w okolicy placu zabaw i tworzyć naturalne zacienienie w gorące dni – a polskie lata stają się coraz gorętsze i coraz bardziej wymagające dla dzieci spędzających czas na zewnątrz.
Drzewa to naturalne filtry powietrza, regulatory temperatury i schronienie dla ptaków oraz owadów. Grab pospolity, który na pozór wygląda niepozornie, potrafi przeżyć kilka stuleci – i przez cały ten czas pełni swoją rolę w ekosystemie. Sadząc go dziś na szkolnym terenie, dajemy mu szansę, by służył tej społeczności długo po tym, jak obecni uczniowie skończą szkołę, założą rodziny i sami przyprowadzą tu swoje dzieci.
Warto też pamiętać, że nasadzenia w przestrzeni szkolnej mają jeszcze jeden wymiar: codziennie przypominają uczniom, że przyroda jest czymś bliskim, a troska o nią zaczyna się dosłownie pod drzwiami. Że nie trzeba jechać do lasu, żeby obcować z naturą – wystarczy wyjść na szkolne podwórko.
Dziękujemy!
Serdeczne podziękowania dla wolontariuszy z Paula Ingredients za obecność, zaangażowanie i gotowość do wspólnego działania. Wasza energia sprawiła, że ten dzień był wyjątkowy – i dla uczniów, i dla drzew, które właśnie zaczęły swoje życie w Potarzycy.
Dziękujemy również Szkole Podstawowej w Potarzycy za udostępnienie terenu i zaproszenie uczniów do udziału w akcji. Właśnie takie miejsca – szkoły, które wychodzą poza mury i uczą przez działanie – sprawiają, że budowanie relacji z przyrodą zaczyna się naprawdę wcześnie.
Do zobaczenia przy kolejnych akcjach! 🌱
